के भरिया आफ्नु कहानी लेख्नु सक्दैन ?के श्रमिक मालिक बन्न सक्दैन ?धेरै मित्र हरु को स्तभ हरु पढ्दै आको छु ,कतिपय साथी हरुको अहमता ले चरम सीमामा आफ्नु घमण्ड पोखिएको पाएको पनि छु / कतिपय युरोपियन ,पच्शिमी देश जादैमा अरु खाडी र अन्य देश र स्वदेशी प्रति हियको भाब हरु उजगार गरेको पाएको छ /अझै पनि हामी नेपाली हरुको मन मस्तिस्कमा कामलाई सम्मान गर्ने प्रवृति को बिकाश भएको छैन /त्यहि कुरुपता ले समाज लाइ असमनता को खण्ड हरु खण्डित पार्दैछ/ मान्छे लाई कसैले के अबशर पाको छ कसैलाई पाको छैन / सबै शिक्षित विदेश मा ठुलै मात्रै काम पाउछ भन्ने छैन / पच्शिमी विकसित मुलुक भन्दैमा सबै राम्रो काम पाएको छ भन्ने छैन / कतिपय नगरपालिका को फोहोर उठाउने र पोचोपुचो लाउने स्वीफ़र जस्ता काम पनि गरेको छन् / सेतो बस्त्र धारण गर्दै मा त्यो समाजको चमिकिला हिरा हुन् सक्दैन / पसिना चुवाएर साझ बिहान गर्ने हरुको पनि मनै हुन्छ ,दिन भरि सुकिला मुकिला भएर कलम चलाउने हरु को पनि मनै हो / फरक तेती हो कोई पसिना चुवाउने र दिमाग खिलाउने /आखिर दुवैको मानबियता भावना एकै हुन्छ /कसैले सपना को कुरा लेख्ला कसैले व्यथा को कुरा लेख्ला आखिर मन को उजगार त हो / सामाजिक संजाल हरु के ति हुने खाने को मात्रै पेवा हो र?खाडी मा तबुक बोक्ने हरु को पनि आफनै जिन्दगि हुन्छ , अमेरिका र बेलायत मा लेक्चर गरें हरुको पनि आफ्नै जिन्दगी / यहाँ कसैले कसैको लागि बाचि दिएको छैन आफ्नु को लागि आफै बच्नु पर्छ / समाज को मपाई भनाउदो हरु केहि पल गरिब को सोच संग जिएर हेर्नु जिउनु कति गार्हो छ / हुन् त जो हुन् तिनी हरु पनि यसै बर्ग बाट गाको हुन् / मान्छे ले जरा भुल्न थाल्छ हरिया पता हरु हाँगा बिंगामा लहराए पछी / केहि खोटो पैसा समाजलाई फालेर म समाजबादी हु भन्ने अंहकार प्रस्तुत गरेको पनि देखोको छु / जब सम्म काम को मूल्य कामदार ले गर्न जान्दैन यस्तो सामाजिक असमनता रही रहन्छ / शिक्षित किताब ले हुने होइन ब्यबाहार ले हुने हो ,किताबले केवल शिक्षा मात्रै दिन्छ ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Saturday, January 26, 2013
Tuesday, January 22, 2013
नेता मा चेतना भय
रोडमा कार्यकर्ता उभ्यौदैमा देश बिकाशको परिबर्तन हुदैन ,देश लाइ क्रान्ति होइन बिकाशको खाचो छ /समय सापेक्षक चल्नु सकेन भने हामी र हाम्रो देश असफल दिशामा दौडिने पक्का छ / देश ले एक स्थिर सुशासन खोजेको छ / जनतालाई भेडा सम्झेर प्रयोग गरि रहेने हो भने एक दिन तानाशाही ले जन्म लिने छ / दल हरु को सदबुद्धि छ भने हजारौ कार्यकर्ता रत्नपार्क र टुडिखेल मा मास उतार्नु को सट्टा , सडक निर्मार्ण , हाईड्रो पावर निर्मार्ण , साबर्जनिक सरसफाई, बाताबरनीय रोक थामको लागि बिरुवा रोपन ,आदि ईत्यादी तिर श्रममा लगाउने हो भने त्यो दल लाई बहुमत ले जिताउने छ / किनकि हाम्रो खाचो नै त्यहि हो / जनतालाई कुर्ची र सस्तो नारा होइन , स्वास्थ्य ,शिक्षा ,सुरक्षित आवासको साथै देशको बिकाशको खाचो छ / हाम्रो मुलुक भौगालिक जटीलता भए पनि बिकाशका सम्भाबना बोकेका अनेकौ प्रकृति सम्पदाहरु परिश्रमको पसिना कुर्दै छ / देशले सहिद अब मागेको छैन न त रगत नै मागेको छ केवल पसिना /सत्ता लुप्सालाई नै सधै जोडेर राजनीति गर्ने हो भने अहिल्यको नेताहरुलाई ईतिहासले कहिल्य माफी दिने छैन / बिगतका बाह्र बर्ष ससस्त्र युद्धलाई फर्केर हेर्न हो भने देशले के पायो ?त्यसको मूल्याकन कसैले गर्ने सक्दैन / तेती को बलिदान बिकाशमा खर्चने थियो भने आज टुकी को भर पर्नु पर्दैन थियो /न त १६ हजार जनताको रगत ले यो माटो भिजाउनु पर्थ्यो / अझै पनि समय छ बिगतलाई भुलेर देशको लागि सोच्ने हो भने जुन सुकै दल होस् आर्थिक क्रान्तिको थालनी गर्नु पर्छ त्यो नै जनताको प्रिय दल हुने छ / जति नै देश भक्त को गाथा गाए पनि आखिरपेट ले खान माग्छ नै / भोको पेट यहाँ कसैको ताकत हुदैन लड्नलाई / जनता सबल भए देश तेसै सबल हुने छ / सम्रद्दी नेपाल हेर्ने हरेक नेपाली को चाहना छ त्यसको लागि जनता पसिना बगाउनु पनि तत्पर छ भने दल हरु सधै किन आपसी खिचतानी मा अल्झी रहन्छ / नारा जुलुस को त्यो हुल जसले बिकाशको मूल खोताल्न को लागि प्रयोग गर्छ त्यहि नेपाली जनता को मन मा एक स्थायी रुपमा प्रिय बनि रही रहन्छ /
Saturday, January 19, 2013
मेरो देश
छाती भरी कुदी बसेको छ सुन्दर धर्ती
बनपाखा भरी फुलेको छ सुगन्ध लालिगुँरास
संसारको शिर बनी हास्ने हाम्रो सगरमाथा
शान्तीको सन्देश बाडने बुद्धको तपो भुमी
किसानहरु जाग्दछ तराई पहाड झुल्के घाममा
बिरहरुको रगतले लेखेको अटल अमर नेपाल
खोला नदी सुसेल्छ हाम्रो भबिश्यको पथ बोकी
उनन्ती र प्रगतीको चाहन्छ नेपालीको मनमा
अतिथीहरु ढुल्न चाहन्छ स्वर्ग भुमी ठानी
नेपाली हामी कोरु प्रकृतिको तस्बिर देब थानी
Subscribe to:
Posts (Atom)


