Pages

ब्लग अवलोकन गरि दिनु भएकोमा धन्यवाद ! . Powered by Blogger.

Friday, November 23, 2012

"डर छ मलाई "

त्यो थुम्को नौनी झै पग्लेला कि भन्ने डर छ् मलाई
त्यो शान्त मान्छे क्रुर तानाशाही बन्ला भन्ने डर छ मलाई
यो गुम्बा यो मस्जिद अनी यो मन्दिर
बुढो रुख झै ढल्ला कि भन्ने डर छ् मलाई
भाई भाईको बिश्वास कतै गल्छ कि भन्ने डर छ मलाई
पाखा खोरिया अनी फाँटका गर्हाहरु बाझो भैइ
सिरु , कास र पाती फूल्ला कि डर छ् मलाई
कुटोकोदालो फ्याकेर् बन्दुकगोला उठाउला कि डर छ मलाई
ज्ञानको तपोभुमी मरेको लाश मात्रै जल्छ कि डर छ मलाई
सयौ फूल झै मेरो देश कतै चुडिन्छ कि भन्ने डर छ् मलाई

पर्देशीको तिहार

नकोर्नु दिदी मण्डल खुशी खिचेर
नगाँस्नु दिदी माला आसुँ उनेर

नबिछ्यौउनु आँखा आशाको दिप जलाएर
नलाउनु भाग मिठाइ र मसला सजाएर

काटदै छु दिन अभागी खप्पर सम्झेर
फोर्दै छु खुशीको आठा पसिना बगाएर

तिहारको उत्साहा छिनाइ लग्यो पर्देशी बनाएर

नरुनु दिदी र बहिनी यो माइती पराइ ठानेर

आशिष दिनुस् तेल र पानीले घेरेर
फुटाउनुस् ओखर मनलाई खुशीले उघारेर

सिङो जिबन

जिबनको डोरीले डोरयाको जिन्द्गी
गोरेटोको तरपयाहरुमा कम्जोर पोयाहरुले
दिनहरुलाई गाँस्न प्रयत्नरत छन

सिङो स्वरुप ढाक्न केही मिटर
सेतो च्यादर खरिद गर्न सम्पतीको संज्ञा दिएर
मोड मोडमा भिडन्तहरुमा भिडाएर
खुशी र दु:खका नाटक रच्ने
हामी स्वार्थ मानबको जिबन
कतै बगी रहेको छ,

कतै सुकी रहेको छ

आँफैलाई मान्छे भनी रहेको छौ
यन्त्र झै स्वचालित जिबनलाई

भिरपाखामा बग्न लागेको पैरोहरु झै
चट्टानहरुमा चेपिएका जराहरु
फुस्स-फुस्स अक्सिजनको हावामा
अक्सर रबरको ट्युब झै
फुलाई रहनु बाध्यता सँग गासेको छ
एकअर्को साईनोलाई गर्ब सोचेर
आँफै लेखी आँफै मेटाउनु पर्ने
अर्को यथार्त त छदैछ
सिङो जिबनको
लम्पसार स्वरुपमा